روحاني چگونه تغيير كرد ؟

روحاني زماني كه در سال 92 نامزد رياست جمهوري شد در سايه مردي قرار داشت كه يك تنه از او حمايت كرد. زماني كه بسياري از اعتداليون و اصلاح طلبان دنبال كانديداي مناسب بودند روحاني توسط آيت الله هاشمي رفسنجاني معرفي شد و توانست حمايت اين دو طيف را جلب كند. 4 سال سياستهاي روحاني بوي هاشمي ميداد و با همين پشتوانه روحاني چهره اصلاحات به خود گرفت.

سال 96 اما تفاوتي ديگر داشت. فقدان آيت الله و اختلاف در اردوگاه اصلاح طلبان بر سر حمايت از روحاني باعث شد روحاني مستقل تر از هميشه وارد عرصه انتخابات شود و اينبار اين اصلاح طلبان بودند كه به حمايت روحاني نياز داشتند.

آقاي روحاني پس از انتخاب شدن به عنوان رييس جمهور دوازدهم اما رويكري متفاوت را برگزيد. رويكردي در تعارض با جبهه هايي كه سنگ طرفداري بر سينه كوفتند. كابينهاي انتخاب شد كه پيامش تنها يك چيز ميتوانست باشد : روحاني ديگر آن اصلاح طلب قبلي نيست. او در يك برگشت به سمت اصول است. قطعا اين برگشت با شتاب زيادي نميتوانست باشد و در نهايت احتياط و البته در سايه انجام ميشد.

حال اين برگشت به ايستگاه بعدي خود رسيد. مواضع تند روحاني در برابر ترامپ ديوانه در دفاع از ماحصل 4سال تلاش دولت كه چكيده آن برجام شد. بيانيه روحاني تنها دقايقي بعد از سخنراني رييس جمهور آمريكا يك نشان داشت: آمادگي روحاني براي حمله به آمريكاي ترامپ و متني كه از پيش نوشته شده بود.

اينكه روحاني مردي سياس و باهوش است شكي نيست اما چرا بيانيهاي به اين سرعت منتشر شد ؟ روحاني به خوبي دريافته كه براي ادامه راه 4 ساله در پيش ديگر حمايت اصلاح طلبان كافي نيست. بايد حمايت طيف ديگري را بدست آورد كه بيشتر محافظه كار هستند. روحاني به خوبي دريافته كه ديگر وقت سخرانيهاي آتشين و بيان مگوها نيست. حال كه پشتش به صندلي رياست جمهوري است روندي را در پيش گرفته تا بتواند جذب حداكثري از هر دو جناح كشور داشته باشد. اصلاح طلبان خواسته يا ناخواسته در گير اين جريان شده اند و حال بايد مهرههايي را از جريان مقابل جذب كرد كه پايداريشان كمتر شده.

روحاني خوب ميداند بايد طيف اطرافيان خود را از خطوط اصلاحطلبان و معتدلان فراتر برده و حتي اصولگرايان را هم جذب كند تا بتواند در ابتداي راه 4 ساله حمايت بيشتري را بدست آورد.

شايد براي دفع انتقادهاي بيشتر و شايد براي اجماع بيشتر